Partneralimentatie

Van WR Wiki voor Financials

Na een scheiding vervalt de verplichting om financieel voor elkaar te zorgen niet. Heeft één van de ex-partners niet voldoende inkomen om een levensstandaard, gerelateerd aan de welstand tijdens het huwelijk, te bekostigen dan moet de ander alimentatie betalen.

De duur van de alimentatie kan schriftelijk worden vastgelegd. Wordt de schriftelijke vastlegging achterweging gelaten dan geldt in beginsel de wettelijke duur. De wettelijke duur valt uiteen in twee perioden:
• Maximaal 5 jaar voor een huwelijk zonder kinderen dat korter dan 5 jaar heeft geduurd. Alimentatie moet net zolang worden betaald als het huwelijk heeft geduurd;
• Alimentatie gedurende 12 jaar voor een huwelijk met kinderen of een huwelijk zonder kinderen dat langer dan 5 jaar heeft geduurd. De 12 jarige termijn kan in uitzonderlijke gevallen worden verlengd.

De partneralimentatie eindigt ook als: één van de ex-partners overlijdt of wanneer degene die de alimentatie ontvangt trouwt, een geregistreerd partnerschap aangaat of gaat samenwonen als waren ze gehuwd.

Voor de ontvanger geldt dat de partneralimentatie belastbaar is in de inkomstenbelasting, de betaler mag de partneralimentatie in de inkomstenbelasting aftrekken.

Als een ex-partner geen of niet genoeg partneralimentatie ontvangt om in het levensonderhoud te voorzien, dan kan deze een (aanvullende) bijstandsuitkering aanvragen bij de sociale dienst in de eigen woonplaats.